Afsluiting presentatie

Waarom is een goede afsluiting voor je presentatie belangrijk?

Het is een vraag die ik vaak hoor: ‘De afsluiting van mijn presentatie: hoe doe ik dat?’ 

Dat vind ik mooi.

Het laat zien dat die persoon écht nadenkt over zijn presentatie. Ik zie een presentatie als een kunstwerk. Alles moet kloppen. De kijker die ernaar kijkt en luistert moet – net als bij een schilderij – voelen: dit klopt. Hij kan misschien niet verwoorden en ook niet verklaren waarom het kloppend is, maar zo ‘voelt het gewoon’.

En zo werkt het ook bij presentaties. Vind ik dan.

Op het juiste moment een pauze.
Soms versnellen, dan weer langzaam.
Een stap naar voren, of juist niet.
Spelen met het publiek. Jij bent in charge.
Daar hou ik van.

Confession: Ik was dat ene kind in de klas die het leuk vond om spreekbeurten te geven. Dat verklaart waarschijnlijk een en ander. 

Het is voor mij meer dan ‘gewoon wat vertellen’. Echt een goede presentatie geven is veel leuker voor jezelf én veel leuker voor de mensen die naar je luisteren en kijken. 

Dus verspil niemands tijd, en maak er écht wat moois van. Van begin tot eind. In dit artikel wil ik het graag met je hebben over dat einde. 

afsluiting presentatie

Eerst even twee manieren om af te sluiten die ik graag minder zou willen zien.

'Zijn er nog vragen?' vroeg ze

Wat ik vaak zie is dat mensen eindigen met de zin ‘zijn er nog vragen?’ En dat is zonde, wat mij betreft. Daar haalt juist alle kracht eruit, want de bal ligt nu bij je kijkers / luisteraars. Jij hebt niet meer de controle over de sfeer in de ruimte, dat heeft het publiek. Saaie vragen, rare vragen, negatieve vragen, alles kan. Met je antwoord kun je dat voor een deel sturen, maar niet compleet.

Het is niet erg om vragen uit de zaal toe te staan, maar dit kan ook gedurende je presentatie. Maakt het meteen een stuk actiever, wat ervoor zorgt dat de aandacht behouden blijft. Cruciaal. En ‘moet’ het vragenrondje op het einde dan kan dat ook, maar zorg ervoor dat het nooit helemaal op het einde zit. Zorg ervoor dat je afsluit met een van de twee tips die ik dadelijk geef.

Maar eerst nog even dit.

Stel… stel je krijgt een staande ovatie. Beloof me dan één ding. Neem ‘m in ontvangst. Ook al is het een ‘zittende ovatie’. Geniet van het applaus. Neem het in je op. Te vaak wuiven mensen dat weg. Of lopen ze weg tijdens dit applaus. Of ze draaien zich om, kijken naar hun laptop, gaan alvast opruimen.

Doe. Dat. Niet. Meer.

Blijkbaar heb je het applaus verdient. Leer om te ontvangen.

 

Onze wereld zit heel mooi in elkaar. Wonderlijk. Magisch. Nacht komt na dag. Of andersom, maar het is nooit maar een van de twee. Een berg kan niet bestaan zonder dal. Zonder licht geen donkerte. Dit is hoe het werkt. En zo werkt het ook voor geven en ontvangen. Het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Leer om te ontvangen.

Wat is anders de boodschap die je uitstraalt? ‘Laat maar. Ik hoef dat niet. Nee, zo goed wat het helemaal niet. Ach, stelde niets voor. Joh, ik heb het gisteren pas in elkaar gezet.’ Met andere woorden: ik verdien dit niet. Met andere woorden: ik ben jullie applaus niet waard.

Terwijl het stiekem ook wel fijn is, toch? Je krijgt waardering.

Maar.. zomaar even een vraag.

Aan wie geef jij liever bloemen? Aan iemand die ze met veel dankbaarheid in ontvangst neemt of iemand die steeds zegt: had je niet hoeven doen?

Heb ik mijn punt gemaakt?

Oké. Dan gaan we door.

Van de diverse manieren die ik graag gebruik om een presentatie krachtig af te sluiten, wil ik er twee uitlichten in dit artikel.

Maak het verhaal rond

Ik gebruik die term al zo lang, dat ik eigenlijk al niet meer kan inschatten of dit vakjargon is of dat het algemeen bekend is wat ermee bedoeld wordt. Beroepsdeformatie.

Het verhaal rondmaken vind ik een van de meest krachtige manieren. Het betekent dat je op het einde terugpakt naar het begin. Dus aan het begin van je presentatie heb je bijvoorbeeld een bepaald onderwerp aangesneden, of een stelling gedeponeerd of een mooi verhaal verteld. Kom daar op het einde even op terug. Op een pakkende manier uiteraard.

Sluit af met een verhaal

Afsluiten met een verhaal doe ik ook graag. Bij mij past dat uiteraard ook heel goed, omdat mijn presentaties / lezingen vaak gaan over storytelling. Het is dus meteen relevant.

Maar jij kunt ook met een mooi verhaal afsluiten. Een verhaal waar meteen jouw boodschap in verwerkt is.

Wanneer ik een lezing geef over inspiratie, vind ik het bijvoorbeeld mooi om met dit verhaal af te sluiten:

 

In deze video vertel ik naderhand ook nog welke boodschap er in het verhaal zit, maar tijdens een presentatie vertel ik dat er niet meer bij. Zeker niet bij een presentatie over inspiratie, want dan zat die boodschap al in mijn presentatie.

Nee, het is juist krachtiger om alleen het verhaal te vertellen. Op de meest prachtige manier. Je sluit het verhaal kracht af, dus met de juiste intonatie en dan zeg je – ook krachtig: “Dank jullie wel!”

Dit is – onbewust of bewust – voor je publiek het teken dat ze mogen gaan applaudisseren.

Voel je dat dit veel krachtiger werkt dat de vraag: zijn er nog vragen? Waarbij niemand weet wanneer je precies uitgepraat bent en dan weten ze dus ook niet of ze nu wel of niet al moeten applaudisseren.

Je kijkers vinden het fijn om die duidelijkheid te hebben. En het is dus aan jou om ze die te geven,

En stel…. stel dat je dan een staande ovatie krijgt. You know what to do: in ontvangst nemen! Stil staan, de mensen aankijken, lachen, en dank je wel zeggen.

 

 

Vond je dit een waardevol artikel? Ik vind het altijd leuk om terugkoppeling te krijgen. Je kunt hieronder een comment achterlaten of je mag me ook altijd mailen: contact@yvonnevanbalkom.nl

Of heb je vragen over dit onderwerp? Let me know. Ik vind het leuk om van je te horen. 

Wil je graag met me samenwerken om jouw presentatiekwaliteiten naar een hoger level te tillen? Vraag gerust een inspiratie call aan!

Leave A Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *